نقد فیلم داش آکل (محصول ۱۳۹۷) | درون مایه و بی مایه !

داش آکل چهارمین ساخته‌‌‌ی سینمایی محمد عرب پس از ۱۰ سال (داش آکل مهران غفوریان) ، با اینکه نه با داش آکل کیمیایی و نه با داستان هدایت و نه با سینمای روز متناسب است ، اما گوهری دارد که میتوان راجع به آن نوشت ؛ در ادامه با نقد داش آکل همراه مجله سینمایی دژم باشید .

نقد بی فایده

برای ما سینما به طور پیش‌فرض به دو بخش تجاری و هنری تقسیم میشود و اصولا نوشتن درمورد فیلمهای هنری ، کاری چندان مخاطب پسند نیست . طبعا فیلمهایی که دیده نمیشوند ، نقدی هم درموردشان نوشته نمیشوند . فیلم هایی هم هستند که نه هنری‌اند و نه تجاری ؛ آنقدر ضعیف اند که نمیشود متنی درموردشان نوشت . مگر اینکه چیز خاصی در چنته داشته باشند !  داش آکل شاید هیچ کدام از استانداردهای سینما را نداشته باشد ؛ اما گوهری دارد که سینمای امروز ما ندارد یا نمیخواهد داشته باشد .

 

چرا داش آکل فیلمی ضعیف است؟

اگر فیلم داش آکل ساخته ی مسعود کیمیایی با بازی بهروز وثوقی را دیده باشید متوجه میشود که نسخه ی ۹۷ این فیلم چقدر با یک فیلم سینمایی فاصله دارد ؛ البته به گفته ی محمد عرب کارگردان فیلم ، این دو فیلم هیچ ربطی به یکدیگر ندارند و  ما هم آن را لحاظ نمیکنیم ؛ اما نمی توان فیلمنامه ی ضعیف که پر است از دیالوگهای شعارگونه ، تدوین ساده و گاهاً بی ربط ، صحنه های درگیری که به هردلیلی توسط تیم تولید غیرمستقیم سانسور شدند (!) ، جلوه های ویژه خنده دار و غیره و غیره نادید گرفت ؛ این فیلم بدون شک با یک سینمایی استاندارد بودن هم فاصله ی زیادی دارد  … .

 

نقد فیلم Polar | نقد فیلم قطبی با بازی مدس میکلسن
ادامه
داش آکل کیمیایی
داش آکل مسعود کیمیایی با بازی بهروز وثوقی

 

اما…

داش آکل محمد عرب چند گوهر گرانبها هم دارد ؛ موسیقی متن فیلم ساخته ی بهزاد عبدی شاهکار دیگری از این استاد بی رقیب موسیقی فیلم سینمای ایران از آب درآمده که ارزش یک آلبوم موسیقی را دارد و اجرای بازیگران در کمال ناباوری قابل قبول از آب درآمده اما شگفت زده‌تان نمیکند . با اینکه داش آکل یک داستان شیرازی است ؛ اما داستان فیلم مکان مشخصی ندارد ، با این وجود زمان مشخصی داریم : میانه ی جنگ جهانی !

 

داش آکل مهران غفوریان
با اختلاف بهترین نقش آفرینی مهران غفوریان در سینما !

 

داش آکل ، مرد لوتی

فیلمنامه از یکی از داستان های کتاب سه قطره خون نوشته ی صادق هدایت اقتباس شده و اقتباس چندان وفادارانه ای هم از آب در نیامده ؛ اما حداقل درون مایه جالبی پیدا کرده . داش آکل مرد عیاری است که لوتی گری را کنار گذاشته و به آهنگری مشغول شده اما همچنان شب ها عیاری میکند . با مرگ یکی از تجار شهر و وصیت او ، آکل قَیِم خانواده‌اش میشود . آکل عاشق دختر خانواده میشود اما این عشق را سوزان تر از یک عشق زمینی می‌ابد و … . در داستان هدایت آکل آنقدرها هم شخصیت عابد و عارفی هم نیست و در کل هیچ تناسبی میان این دو اثر وجود ندارد !

 

نمرات فیلم Spider-Man: Into the Spider-Verse منتشر شد | بهترین اسپایدرمن !
ادامه
نقد داش آکل
بهزاد عبدی کم کم به هانس زیمر سینمای ایران تبدیل میشود

 

گوهر فیلم درون مایه اش است ؛ تمثیل زندگی ایرانی اصیل، پهلوانی و عشق عرفانی چیزهایی هستند که امروزه سینماگران دیگر علاقه ای به پرداختن به آنها نشان نمیدهند . مفاهیمی که ثمره‌ی فرهنگ ما هستند ک از سینمای ما فاصله گرفتند ؛ شاید به همین دلیل هم هست که سینمای ما روز به روز بی هویت تر میشود .

 

امتیاز فیلم " داش آکل "
امتیاز دژم
۳
میانگین امتیازات: ۳
فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب

1 دیدگاه در “نقد فیلم داش آکل (محصول ۱۳۹۷) | درون مایه و بی مایه !

اول از همه نظر من‌ اینه که وقتی اثری سینمایی موفقی‌سالها قبل به تصویر کشیده شده..دیگه هیچ‌نیازی نیست همون اثر را چندین‌سال بعد توسط تیمی ضعیف که با محدودیت هایی هم‌ روبرو‌هستن دست به‌ساختش بزنن..
پس‌‌هیچ‌حقی‌ندارن‌ که‌ اقای عرب بگن‌این فیلم‌هیچ‌ربطی‌به‌فیلم‌قبلی داش‌آکل‌نداره..مگه‌میشه‌ به‌این راحتی از زیر این فیلم ضعیف‌با این‌ حرف‌شونه‌خالی کرد…
ای کاش‌حداقل به‌ نکات خاصی توجه‌ میداشتن..
اول اینکه‌خبری از اون طوطی نیست .چون داش اکل‌ حرف دلش را به طوطیش میزد ن به‌مرجان‌و تازه گریه هم بکنه‌جلو‌مرجان…
مسخره ترین دیالوگ‌ البته یکی از مسخره‌ترین دیالوگها تو فیلم..وقتی مرجان از داش آکل میپرسه‌:چرا رو این غداره شعر حکاکی‌شده؟؟
یعنی‌ حتی در پی بکار بردن اسم درست سلاح ها هم نبودن…از کی‌تاحالا به قمه گفته میشه‌غداره؟؟
(قمه:اندازه ای کوتاه و‌ هر دو‌لبه تیغه است.)
(غداره:اندازه ای به حدود ۹۰سانتی متر و‌پهن‌ و یک لب تیغه و‌یک‌لب تخت است )
خلاصه اینکه اقای عرب هم داستان جناب صادق هدایت را به‌کلی زیر و‌رو‌کردن.هم فیلمی که آقای کیمیای عین داستان صادق هدایت را به‌تصویر کشید‌را دکرگون‌کرد..ت اخر فیلم‌هم همش‌میگفتن غداره…
واقعا از طرفی هم‌خوب شد گفتن‌هیچ ربطی نداره‌به فیلم‌قبل..من کشته مرده سکانس آخر و‌استفاده از تپانچه هم قرار گرفتم..اینجوری‌فهمیدم‌میشه تو‌ضرب المثل ها هم‌دستی برد و‌دگرگونی‌کرد..مثاا از پشت تیر زدن به لوطی‌مردان..و از پشت‌ خنجر زدن ربطی نداره.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

  • خانه
  • گیشه
  • نقد
  • نقد فیلم داش آکل (محصول ۱۳۹۷) | درون مایه و بی مایه !