چطور یک فیلم به شعور مخاطب توهین میکند ؟ کلیشه ای اما واقعی !

چطور یک فیلم به شعور مخاطب توهین میکند ؟ هیچ کارگردانی دوست دارد به شعور مخاطبش تولید کند یا این حرف ها سیاست های دوستان سینمایی برای فروش بیشتر یک فیلم است ؛ اگر میخواهید پاسخ را بیابید همراه دژم باشید ؛

شعور مخاطب …

 

حتما برایتان پیش آمده که در سالن سینما جوی سنگین را حس کنید ؛ چیزی مثل اینکه همه تماشاچیان حاضر در سالن بخواهند در ۲۰ دقیقه آغازین سالن را ترک کنند و هر چند وقت یک بار آه خسته شدن از نهادشان برآید و از این جور حرف ها … نگران نباشید ! این ها همان هایی نیستند که به شعور مخاطبشان توهین میکنند (البته ممکن است باشند ولی نه لزوماً) گاهاً ممکن است یک مخاطب سینمای عام که هنوز از کلیشه های داستانی چشم و گوشش پر نشده است به خاطر تعریف و تمجید دوستان هنرمندش یک بلیط برای فیلمی ضد ساختار تهیه کند و پس از خروج از سالن دیگر حتی جواب تلفن دوستانش راهم ندهد . میتوان گفت این قطعاً توهین به شما نیست . سینما هم حق دارد مثل هر هنر دیگری با فرم و ریتم و … بازی کند تا سبک های متنوع داشته باشد و گاهاً خیلی به قهقه زدن و خندیدن ما فکر نمیکند.

 

توهین میکند ؟

 

اما برویم سراغ توهین های واقعی ! در ادامه چندتا از کارهایی که رسماً توهین به شعورتان هست را نام میبریم . در ضمن تمام این مسولیت ها با کارگردان اثر است اگر روزی خواستید به خاطر فیلمی ضعیف کسی را ملامت کنید با کارگردان شروع کنید و البته به سراغ تدوینگر بروید !حقیقت این است که هیچ کارگردانی دوست ندارد فیلمی بسازد که منفور باشد و همه دوست دارند فیلمشان در ۲۵۰ فیلم برتر سایت imdb راه پیدا کند (اگرچه این روزها بدون ناشر ثروتمند و اکران در سراسر جهان و پول چندان ممکن نیست : رجوع شود به آمار اونجرز: پایان بازی ) اما گاهاً بازی شرافت و منافع است و کارگردان سمتی را انتخاب میکند که نباید !

 

۱-تبلیغات گناه نابخشودنی !

 

سینما هم مثل دیگر رسانه ها حق دارد برای توجیه اقتصادی وارد صنعت تبلیغات شود ؛ حضور اسپانسرها در تیزرهای فیلم و پیش پرده کاملاً قابل پذیرش است اما حضور تبلیغات در محتوای فیلم دشنامی رکیک به شعور مخاطب است که حتی در برترین آثار سینمای جهان نیز مشهود بوده از تبلیغات سیگار و مشروبات الکلی و برندهای تکنولوژی گرفته تا رستوران های بین المللی و شرکت های مارکتیگ که همه چیز اعم از شرافت کارگردان و تهیه کننده را کنار گذاشته و فقط به سود سرمایه گذار فکر میکنند ؛ فاجعه آنجا اتفاق میفتد که این دوستان علاوه بر طراحی صحنه و آکسسوار اصرار دارند در فیلمنامه هم حضور داشته باشند ! داستان این است که مخاطب سینما هزینه ی تماشای فیلم را تمام و کمال پیش از حضور در سالن پرداخت میکند و از محتوا هم آگاهی کامل ندارد ولی به کارگردان اعتماد میکند ، وارد سالن میشود و پس از تماشای فیلم متوجه میشود که در واقع برای تماشای یک تیزر تبلیغاتی پر هزینه بلیط تهیه کرده و مهم تر از آن وقتش را هدر داده ! در این مورد مثال داخلی نمیزنم ولی خارجی چرا !

قهرمانی ساده‌دل از جنس خودمان | معرفی فیلم و کمیک کیک اس
ادامه

 

توهین به شعور مخاطب چطور یک فیلم به شعور مخاطب توهین میکند
این دوست عزیز به اندازه ی کل تاریخ در یک فیلم تبلیغ کرد ! (حتی پوستر فیلم هم عاری از گزند نیست )

 

۲- محتوای جنسی هرگز !

 

بزرگترین دروغ در دنیای رسانه رده بندی سنی است ! ممکن است فیلمی رده بندی سنی بزرگسال دریافت کند اما هیچ تضمینی وجود ندارد که نسخه ای از این فیلم به دست کسی با چه رده ی سنی برسد !  جدا از اینکه محتوای جنسی کارکردی ضداخلاقی دارد ، و تماشای یک اثر هنری را به چیز دیگری تبدیل میکند و تماشاگرانی با فرهنگ مذهبی را از شما دور میکند اینکار به نوعی تقلب در فیلمسازی است که بیشتر به درد تیزر فیلمها میخورد ؛ یعنی کارگردان برای چند دقیقه ریتم ، داستان ، شخصیت پردازی  و … را کنار گذاشته و به طور مفصل به معاشقه ای در حاشیه داستان میپردازد و یک درصد هم فکر نکنید که انتخاب بازیگر و تمام اینکارها را برای فروش بیشتر فیلم انجام داده است ! در کتاب اسکورسیزی به روایت ایبرت به نقل از خود اسکورسیزی گفته شده که کمپانی فیلمسازی تولید کننده گاو خشمگین به سختی موافقت کرد که فیلم را بسازد اما میخواستند که فیلم بیشتر صحنه معاشقه داشته باشد تا فروشش تضمین شود در این مورد به خصوص با کارگردان کاری نداشته باشید مجبور است !

شعور مخاطب
🙂

 

 

 

۳-فیلمنامه هایی که با تیتر روزنامه های رنگی فرقی ندارد !

 

سینما و گیم | بر اساس داستان
ادامه

فیلمساز یک شخصیت فرهنگی ، اجتماعی و بدون شک علمی است و اگر بخواهد بر اساس امواج رسانه ای فیلمنامه ای تنظیم کند (این مورد را در سینمای ایران زیاد میبینیم که اغلب با برچسب اجتماعی تولید میشوند ) و فیلمی بسازد که به جای درام ، شخصیت ، کمدی ، تراژدی ، روایت ، ریتم و هزاران چیز دیگر رویکردی پوپولیستی در قبال مشکل روز بگیرد از آن موارد توهین مسلم به شعورمخاطب است ؛ مثلاً در شرایط اجتماعی کشوری اعتیاد معضل میشود و کارگردان خلاق ما فیلمی میسازد که تمام کاراکترها آخر سر به این نتیجه میرسند که اعتیاد چیز بدی است و باید از آن دوری کرد ! حال اگر فیلمساز یک شخصیت فرهنگی و علمی باشد خودش را جای یک جامع شناس بی سواد جا نمیزند و یادش می ماند پیش از هر چیز فیلمساز است ! البته بستر داستان در فضای اجتماعی مثل آنچه در شاهکار محله چینی ها میبینم !موضوعی متفاوت است

 

یک فیلم به شعور مخاطب توهین میکند

 

 

۴- معادل سازی های لعنتی !

 

بله فیلم ها حق دارند از یکدیگر الهام بگیرند ، حق دارند از نمایشنامه ها ، رمان ها  و … تاثیر بپذیرند ولی معادل سازی به هیچ عنوان قابل توجیه نیست آن هم در شرایط امروز که هر چیزی را که بخواهید با چند کلیک در اختیار خواهید داشت ؛ دوست عزیزی فرمودند حتما لازم نیست یک فیلمنامه اوریجینال بسازید ؛ میتوانید ایرانیزه اش کنید ! اصلاً مهم نیست که اصطلاح ایرانیزه کردن خودش چند درصد فارسی است ولی مگر قرار نبود هنر میوه ی فرهنگ یک کشور باشد ! خب ظاهراً قرار است درخت سیب ، هندوانه ثمر دهد ! وقتی فیلمی را معادل یک فیلم خارجی میسازند هویتش را از دست میدهد ؛ جنس درام ، دیالوگ ها ،شخصیت ها ، کمدی و … حتی اگر تمام این المان ها هم به قول دوستان معادل سازی (ایرانیزه شود) شود رابطه ی تمام اجزا با کل ، دیالکتیک و هزاران چیز دیگر فیلم متعلق به صاحب اصلی آن است ! پس به جای فیلم های هالیوودی معادل سازی شده از سینمای اروپا خود فیلم های ایتالیایی و روسی و فرانسوی را تماشا کنید اگرهم تماشا کردید برای دوستانتان تعریف نکنید که چه ایده ی جدیدی داشته !

 

توهین به شعور
حتی دیده شده که دوستان یک فیلم کوتاه را معادل سازی کردند و جایزه بهترین فیلم اسکار را کسب کردند

 

 

ادامه دارد…

فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

  • خانه
  • مقاله
  • چطور یک فیلم به شعور مخاطب توهین میکند ؟ کلیشه ای اما واقعی !