نقد فیلم لس آنجلس تهران | کمدی فانتزی به سبک فیلم‌ایرانی

در نقد لس آنجلس تهران به فیلمی میپردازیم که داستان دو مرد را روایت می کند که از لس آنجلس همسفر می شوند و در تهران ، ” تقدیر ” آنها را در کنار هم قرار می دهد. ماجراهای فیلم در قالب کمدی و با سبک و سیاقی فانتزی روایت می شود. البته اینکه تا چه حد این ژانر شکل گرفته و فانتزی مد نظر کارگردان ( تینا پاکروان ) و فیلمنامه نویس ( آنالی اکبری ) درست از آب درآمده بحث مفصلی می طلبد. با نقد فیلم لس آنجلس تهران همراه ما باشید :

نقد فیلم لس آنجلس تهران

 

نقد فیلم لس آنجلس تهران
تصویری از پشت صحنه فیلم لس آنجلس تهران با حضور چند تن عوامل

 

تینا پاکروان از جمله زنان فعال عرصه ی سینما به حساب می آید که در زمینه های بازیگری، نویسندگی، تهیه کنندگی و کارگردانی دستی بر آتش دارد. اما اگر بخواهیم نگاهی به کارنامه ی کارگردانی او بیاندازیم دو فیلم اجتماعی غیرکمدی را می بینیم. “خانوم” فیلمی اپیزودیک و با ساختی قوی که به عنوان اولین کار سینمایی پاکروان نمره ی قابل قبول می گیرد. پس از آن فیلم “نیمه شب اتفاق افتاد” از این کارگردان به اکران درآمد. این فیلم هم با مضمونی اجتماعی داستانی عاشقانه را روایت می کرد که بازی خوب حامد بهداد و رویا نونهالی را به همراه داشت. با مرور آثار سابق تینا پاکروان در می یابیم که او دغدغه ی اجتماعی دارد و به دنبال ساخت فیلم های طنز نازل یا فتح گیشه ها با فریب و شوخی های مبتذل نبوده و نیست. پس این که در لس آنجلس تهران به سراغ این ژانر رفته است قطعاً سعی بر آن داشته تا نگاه متفاوتی داشته باشد و فیلمی بسازد برخلاف جریان طنزهای این روزهای سینمای ایران که با سرعت به سمت ابتذال می روند و تنها فتح گیشه ها را هدف قرار داده اند. طنزهایی که موجب نزول سطح سینما و سلیقه ی مخاطب ایرانی می شود و پس از آن دیگر نمی توان او را با ادبیات جدیدتر و با ساخته هایی در قوی تر و عمیق تر به سینما آورد. شاید کمدی فانتزی لس آنجلس تهران یکی از همین آثاری باشد که می خواهد حرف دیگری بزند، می خواهد از این سطح فاصله بگیرد و نگاه جدیدی را به بیننده یاد بدهد. اما در این تجربه اندوزی آزمون و خطاهایی وجود دارد که ممکن است موجب تضعیف فیلم حاصل از آن شود.

 

نقد فیلم ددپول 2 | موفقیت متزلزل
ادامه
لس آنجلس تهران
نقد فیلم لس آنجلس تهران | شاید کمدی فانتزی لس آنجلس تهران یکی از آثاری باشد که می خواهد حرف دیگری بزند، می خواهد از این سطح فاصله بگیرد و نگاه جدیدی را به بیننده یاد بدهد؛ اما در این تجربه اندوزی آزمون و خطاهایی وجود دارد.

 

نیاز به متن قوی تر و داستانی پخته تر

مهم ترین بخش هر فیلمی فیلمنامه ی آن است و در نقد لس آنجلس تهران نیز به طور مفصل به این بخش خواهیم پرداخت . فیلمنامه ی قوی موجب می شود تا کارگردان بتواند فیلمی منسجم و قصه گو بسازد ولی بدون متن و داستان خوب این امر میسر نخواهد شد. تینا پاکروان به همراه آنالی اکبری نویسندگان سناریوی کار هستند. آنالی اکبری را با داستان های کوتاه و دست نوشته ها بیشتر می شناسند و پاکروان هم در آثار قبلی خود نویسندگی را تجربه کرده است. اما ماحصل این همکاری چندان چنگی به دل نمی زند. وجود برخی دیالوگ های اضافی همراه با بذله گویی های نچسب، نریشن هایی که منطق درستی ندارد و نیز پرداخت سطحی به داستان باعث شده تا با سناریوی خوبی مواجه نباشیم. البته شخصیت ها با صدای تقدیر معرفی می شوند اما در ادامه عمق پیدا نمی کنند و در سطح باقی می مانند. این در مورد دو سه شخصیت اصلی صادق است چرا که سایر شخصیتها به هیچ عنوان شکل نگرفته و پایین تر از خاکستری بودن قرار می گیرند. در مورد روابط هم به همین شکل، ارتباط پرستویی با ماهایا پطروسیان به سبک و سیاق فیلمفارسی ها نوشته شده و برای مخاطب حرفه ای قابل قبول نیست. وجود سکانس هایی مثل دعوای گوهرخیراندیش و پطروسیان به شدت نقطه ضعف به حساب می آید و حتی گاهی موجب تأسف می شود. خواندن دست جمعی یا تک خوانی های وصله ای، ناخودآگاه ما را یاد فیلم های هندی می اندازد. زندگی بهروز و پدرش در لس آنجلس و نحوه ی برگشت آنها با وجود تحت تعقیب بودن خود جای علامت سوال دارد و همچنین چگونگی ورود تابلو به ایران با وجود تمام حساسیت ها. اینطور سطحی از مسائل عبور کردن مخاطب را ارضاء نمی کند و اثر را تضعیف می کند. و این ترکیب فیلمفارسی و فیلم هندی کل ماجرای فیلم را خراب می کند.

 

نقد فیلم لس آنجلس تهران | وجود برخی دیالوگ های اضافی همراه با بذله گویی های نچسب، نریشن هایی که منطق درستی ندارد و نیز پرداخت سطحی به داستان باعث شده تا با سناریوی خوبی مواجه نباشیم.
نقد فیلم "اسرافیل"
ادامه

 

بازی هایی که خوب از آب درنیامده

شاید بینندگان با خواندن اسامی بازیگران و براساس شناخت قبلی و سابقه ی آنها روانه ی سینما شوند. ولی در مورد بازی بازیگران باید گفت که هیچ کدام در سطح قابل قبولی ظاهر نشده اند. مهم تر از همه و در جایگاه نقش اول پرویز پرستویی را می بینیم که در این فیلم با چهره های متفاوتی هم به ایفای نقش پرداخته و البته در این امر موفق عمل نکرده است. در کارنامه ی کاری پرستویی کارهای جدی و کمدی زیاد دیده می شود. در هر دو هم بازی قوی دارد و هم متوسط. انتظار نمی رود که همواره پرستویی را در نقش حاج کاظم ببینیم اما این توقع هست که چنانچه نقش کمدی بازی می کند همان پرستویی مورد انتظار را ببینیم که در مارمولک، مومیایی و لیلی با من است ظاهر شد. در لس آنجلس تهران پرستویی به اندازه ی تزلزل شخصیت بهروز دچار تزلزل می شود و با یک عدم تمرکز و انسجام از جانب او همراه هستیم که نمی تواند نقش را به خوبی روح ببخشد. همان آنارشیست موجود در فیلمنامه، گریبان بازیگران را نیز گرفته است. مهناز افشار هم یک کلیشه ی غیرقابل قبول را به نمایش می گذارد که حرف چندانی برای گفتن ندارد و ماهایا پطروسیان و گوهر خیراندیش نتوانسته اند با بازی خود کمکی به بهبود وضعیت بکنند.

 

نقد فیلم لس آنجلس تهران | در لس آنجلس تهران پرستویی به اندازه ی تزلزل شخصیت بهروز دچار تزلزل می شود

 

سینمای ایران به سمتی حرکت می کند که از لحاظ ژانر کمدی در وضعیت خوبی به سر نمی برد. برای رفع این معضل لازم است تا کارگردان ها وارد گود شده و فیلم های کمدی قوی و قابل دیدن روانه ی پرده ی سینماها کنند تا از این نزول جلوگیری به عمل آید. کار امثال خانم پاکروان مورد تقدیر و ستایش است چرا که دغدغه ی سینما دارند و امید می رود که در آینده شاهد حضور سایر کارگردان ها در عرصه ساخت این نوع فیلم ها باشیم تا حضورشان نجات بخش شود. به هر روی لس آنجلس تهران یک تجربه اندوزی برای تینا پاکروان بود که هم نقاط قوت و ضعف خاص خود را به همراه داشت. و امید می رود در کارهای بعدی ساخته های بهتری از این کارگردان جوان سینمای ایران شاهد باشیم.

نقد فیلم لس آنجلس تهران
امتیاز دژم
۳
میانگین امتیازات: ۳
فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب

2 دیدگاه در “نقد فیلم لس آنجلس تهران | کمدی فانتزی به سبک فیلم‌ایرانی

واقعا فیلم افتضاحی بود حیف استاد پرستویی

واقعا حیف ! فیلم عملا جایی برای درخشیدن بازیگر نداشت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

  • خانه
  • گیشه
  • نقد
  • نقد فیلم لس آنجلس تهران | کمدی فانتزی به سبک فیلم‌ایرانی