چگونه تدوین کنیم ؟ (۸) | انواع تدوین و دیالکتیک سینمایی

در مقاله ی هفته قبل از سری مقالات چگونه تدوین کنیم ، به تدوین کنش ، مفهومی و تدوین فرم پرداختیم ؛ در این مقاله قصد داریم تدوین ترکیبی ، دیالکتیک سینمایی و نکاتی در مورد انتخاب هر یک از سبک های مختلف تدوین و انواع تدوین را توضیح دهیم ؛ در ادامه با ما همراه باشید :

 

چگونه تدوین کنیم ؟

 

تدوین ترکیبی

رسیدن به تدوین ترکیبی در مرحله ی پس تولید ممکن است کار دشواری باشد ؛ به این دلیل که خود فیلم ساز باید در مرحله ی پیش تولید حسابی برنامه ریزی کند. تقریبا غیرممکن است که تدوینگر به تنهایی بتواند دو نمای طراحی نشده را با دستکاری به یک تدوین ترکیبی موفق تبدیل کند. تدوین ترکیبی ، در واقع عصاره ی دیگر تدوین هاست ؛ فرض کنید در یک فضای فانتزی ، مردی چوب خشکی را برای پسربچه ای پرتاب کند ؛ در نمای دیگر ، پسر بچه در حالی که تبری بزرگ و زرهی پوشیده از طلا دارد را در دست گرفته نشان داده میشود . اصل این تدوین فیلمبرداری و طراحی دکوپاژ است ؛ ولی ایده ی این نوع تدوین به ذهنی خلاق و خیال انگیز نیاز دارد .

 

چگونه فیلم را تدوین کنیم ؟ | آموزش تدوین فیلم
ادامه

دیالکتیک سینمایی و تدوین ترکیبی / چگونه تدوین کنیم

 

چگونه یکی از انواع تدوین را انتخاب کنیم؟

معمولا خود کارگردان این کار را انجام میدهد ؛ اما اگر شما هم کارگردان و هم تدوین‌گر باشید باید پیش از مرحله ی تولید ، نکات مورد نظرتان را در طراحی دکوپاژ ثبت کنید . ولی از آنجا که به خاطر حضور در مرحله ی تولید روی فوتیج مسلط هستید ، بد نیست طراحی ها را باز بینی کنید.

 

دیالکتیک سینمایی چیست؟

دیالکتیک ساده ترین نظریه درمورد منطق و از نظر من پایه ی یادگیری است که اولین بار سقراط این نظریه را ارائه داد ؛ طبق دیالکتیک ، مخالفت و مقاومت در قبال پذیرش یک موضوع ، باعث میشود درک آن منطقی باشد و در واقع مخالف پذیرش بی چون و چراست . اما در سینما و مخصوصا تدوین ، موضوع متفاوت تر است ؛ ثبت دیالکتیک سینمایی به زمان شوروی باز میگردد اما آثارش کماکان در سینمای جهان قابل مشاهده است ؛ برای مثال فرض کنید ۴ نما دارید : ۱- نمای زنی که گریه میکند ، ۲- نمای سربازی که مردی را کتک میزند و ۳- نمای پرچم نازی ها و ۴- نمایی از لبخند هیتلر . ممکن است این چهار نما هیچ ربطی به هم نداشته باشند یا حتی مربوط باشند ؛ اما ترکیب بندی (همان کمپوزیسون اگر قلمبه سلمبه بگوییم ! ) این چهار نما ، ذهن مخاطب را به سمت مفهومی خارج از هر کدام از این نماها میبرد که در اینجا میتواند خشونت نازی ها باشد . اما دیالکتیک های جهت‌داری که به مفهوم مشخص و واضحی مانند همین مثال اشاره میکنند معمولا ارزش زیبایی شناسی کمتری دارند ؛ اصولا دیالکتیک در سینما بر اساس ذهن های شرطی شده ی مخاطبان کار میکند اما اگر آنقدر خلاقانه باشد که از نظر افراد مختلف مفاهیم مختلفی را ارائه بدهد دیالکتیک موفقی است.

 

تاریخچه ی فیلمهای اسپایدرمن (2) / در حوالی خانه
ادامه

 

فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *